Ο Ακούραστος

Δεν σε κρίνει. Δεν σε ελέγχει. Σε κινεί. Συνεχώς. Ξυπνάς το πρωί. Πριν καν ανοίξεις καλά τα μάτια… Η λίστα έχει ήδη ξεκινήσει. Τι πρέπει να γίνει. Τι δεν έγινε χθες. Τι έρχεται μετά. Δεν υπάρχει κενό. Υπάρχει επόμενο. Κάνεις κάτι. Το τελειώνεις. Και πριν προλάβεις να το χαρείς… Σκέφτεσαι το επόμενο βήμα. Η επιτυχία κρατάει λίγα δευτερόλεπτα. Η κίνηση συνεχίζεται. Η ξεκούραση; Περίεργη. Αν κάτσεις χωρίς λόγο… Κάτι μέσα σου ανησυχεί. «Χάνεις χρόνο.» «Μπορούσες να αξιοποιήσεις αυτή τη στιγμή.» «Μην μένεις πίσω.» Ο Ακούραστος δεν φοβάται την αποτυχία. Φοβάται το σταμάτημα. Το κενό. Τη στιγμή που δεν κάνεις τίποτα. Γιατί τότε… Ποιος είσαι; Στη δουλειά; Σε θαυμάζουν. Είσαι αποτελεσματικός. Παραγωγικός. Προχωράς. Αλλά μέσα σου υπάρχει πάντα ένα μικρό: «Δεν είναι αρκετό.» Στη σχέση; Ακόμα κι εκεί υπάρχει project. Να βελτιωθεί. Να εξελιχθεί. Να γίνει πιο συνειδητή. Ακόμα και η αγάπη γίνεται στόχος. Στο σώμα; Ένταση στο ηλιακό πλέγμα. Μόνιμη εσωτερική επιτάχυνση. Σαν να τρέχεις ελαφρά… ακόμα κι όταν κάθεσαι. Και το πιο ύπουλο; Ο Ακούραστος σου λέει: «Η αξία σου είναι στην κίνηση.» «Όταν σταματήσεις, θα μείνεις πίσω.» «Αν δεν προχωράς, φθίνεις.» Και κάπου βαθιά… τον πιστεύεις. Μερικές φορές γελάς όταν τον αναγνωρίζεις. Γιατί λες: «Εγώ δεν είμαι workaholic. Απλώς έχω στόχους.» Και η ερώτηση είναι: Αν σταματούσες για λίγο… Χωρίς να βελτιώνεις τίποτα. Χωρίς να πετυχαίνεις τίποτα. Χωρίς να εξελίσσεσαι. Θα εξαφανιζόσουν; Ή μήπως… Θα ανακάλυπτες ότι αξίζεις και ακίνητος; Αυτός είναι ο Ακούραστος. Δεν είναι φιλόδοξος μόνο. Είναι ανήσυχος. Προσπαθεί να προστατεύσει την αξία σου, κρατώντας σε σε διαρκή κίνηση. Για να μη χρειαστεί ποτέ… να σταθείς.